Opublikowany w Książki, Poezja, Recenzje

Elegia dla humanistów

Jakiś czas temu chciałam zrobić coming out i powiedzieć głośno: tak, jestem humanistką. Tak, jestem humanistką z kilkoma dyplomami wyższych uczelni, które wstydliwie trzymam na dnie przepastnej szuflady. I oto, Mateusz Skrzyński wydaje tomik „Pięść, Skowyt oraz Głodujące Psy”, który się idealnie wpisuje w mój dekadencki nastrój, kryzys wieku średniego, a przede wszystkim kryzys tożsamości humanistki. Wiersze Skrzyńskiego są o życiu i trudnym zmaganiu z oporną materią codzienności. Bezkompromisowa, pozbawiona złudzeń męska logika każe autorowi ubierać w twarde słowa otaczającą go rzeczywistość. Skrzyński pisze wiersze o mękach tworzenia, kreacji i autokreacji oraz niepewnym losie humanisty w czasach pozbawionych finezji. To poezja autotematyczna i autentyczna. Czytaj dalej „Elegia dla humanistów”