Opublikowany w Książki, Recenzje

Szadź — lektura, która mrozi…

Szadź to nowy kryminał Igora Brejdyganta. Scenarzysta w ubiegłym roku zadebiutował jako pisarz, wydając powieść „Paradoks”. Książka powstała na podstawie scenariusza serialu pod tym samym tytułem, którego jest autorem. Miałam wówczas okazję porozmawiać z nim o jego pisarskim warsztacie i zapytać, jak się pracuje nad książką, której szkic już istnieje w postaci scenariusza. „Paradoks” bardzo mi się spodobał, bo okazał się kryminałem ambitnym, a przede wszystkim napisanym językiem niezwykle literackim, przemyślanym i szlachetnym. Byłam więc ciekawa, czy „Szadź” — najnowszy kryminał Brejdyganta będzie równie dobry. I się nie zawiodłam. Czytaj dalej „Szadź — lektura, która mrozi…”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Psi dar

O tym, że psy są inteligentne, wierne i poczciwe, nie trzeba nikogo przekonywać. Podobnie jak o tym, że mają świetny węch. Ale czy ich nosy są w stanie wywęszyć chorobę?  Claire Guest  w swojej książce Psi dar. Jak węch Daisy uratował mi życie przekonuje, że te sympatyczne czworonogi są nie tylko najlepszymi przyjaciółmi człowieka, ale mogą mu uratować życie. Czytaj dalej „Psi dar”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Ostatni pokój. Historia tajemniczego pamiętnika… z Warszawą w tle

Ostatni pokój. Historia tajemniczego pamiętnika Krystyny Wasilkowskiej Frelichowskiej to powieść, która ukazała się w maju nakładem wydawnictwa Skarpa Warszawska. Długo jednak zwlekałam z napisaniem moich refleksji o tej książce na blogu. Dlaczego? Autorką powieści jest moja mama, znam więc tę książkę na pamięć, a nawet podpowiadałam, jakie wątki warto w niej poruszyć. Jest to książka w dużej mierze autobiograficzna, więc tym bardziej trudno mi było się do niej zdystansować. Myślę jednak, że teraz mogę już się z Wami podzielić moimi przemyśleniami o tej lekturze.

Ostatni pokój. Historia tajemniczego pamiętnika.

Flakonik na perfumy i wyszywany koralikami kołnierz z kufra prababci…

Czytaj dalej „Ostatni pokój. Historia tajemniczego pamiętnika… z Warszawą w tle”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Psychogenealogia, czyli co dziedziczymy po przodkach

Kolor oczu po mamusi, inteligencja po tatusiu, charakterek po dziadziusiu, a wzrost, no cóż, chyba po listonoszu… Czy po przodkach dziedziczymy coś więcej niż geny? Anne Ancelin Schützenberger w książce pt. „Psychogenealogia w praktyce” przekonuje, że losy naszych, nawet bardzo dawnych, przodków determinują nasze wybory. Innymi słowy: w życiu nie ma przypadków.
geny_po_kądzielu

Rodzinne sekrety

Czytaj dalej „Psychogenealogia, czyli co dziedziczymy po przodkach”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Warzywa są ważne. Zrób im miejsce na talerzu.

Warzywa są zdrowe, kolorowe i ładnie się prezentują na talerzu. Konia z rzędem temu, kto ma cierpliwość, żeby na co dzień przyrządzać jarskie albo wegańskie dania. Staram się jednak, żeby na naszym rodzinnym stole gościło jak najwięcej warzyw i owoców. Niestety, nie przepadam za pitraszeniem, a moja ułańska fantazja kończy się, kiedy przekraczam próg kuchni. Buszując w sklepie, zawsze sięgam po te same produkty.   Czytaj dalej „Warzywa są ważne. Zrób im miejsce na talerzu.”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Twórca – blaski i cienie wolnego zawodu

Chcecie wiedzieć, jak pracują ludzie, których podziwiacie — poczytni pisarze, znani rysownicy, sławni artyści? To koniecznie musicie przeczytać książkę Agaty Napiórkowskiej pt. „Jak oni pracują. Rozmowy o pracy, pasji i codziennych sprawach polskich twórców”. To zbiór około sześćdziesięciu inspirujących wywiadów. Wśród rozmówców znaleźli się m.in. Łukasz Orbitowski, Michał Rusinek, Tadeusz Rolke, Sylwia Chutnik, Zbigniew Libera, Jerzy Pilch, Mariusz Szczygieł, Katarzyna Bonda, Edward Lutczyn, Jan Koza czy Zbigniew Lew-Starowicz. Czytaj dalej „Twórca – blaski i cienie wolnego zawodu”

Opublikowany w Książki, Recenzje

Autos znaczy sam…

Kwiecień jest Światowym Miesiącem Wiedzy na Temat Autyzmu. A co Wy wiecie o tym zaburzeniu? 

Wyraz autyzm wywodzi się z języka greckiego – pochodzi od słowa autos, a oznacza sam. Autyzm nie jest chorobą, ale zaburzeniem. Osoby autystyczne nieco inaczej postrzegają świat i rzeczywistość. Czytaj dalej „Autos znaczy sam…”